Viva o Boi!

Breve resumo do que vai de Boi

un alaricano frustrado — Tue, 20 May 2008 22:05:30 +0000

O mal tempo é a nota predominante. O sábado da proba choveu en ocasións en demasía. Dicen que pode empeorar. Eso e malo para as carreiras do Boi, non sei o que opinará a hostelaría, pero sei de xente que non se queixa.
O primeiro fin de semana houbo cecáis un pouco máis de xente que o ano pasado. Algúns garitos pecharon seica moi tarde. O bo ambente é a tónica predominante.
Moitas queixas sobor da manera de levar o Boi este ano. Xa houbo un par de accidentes e na proba outro co propio boi.

Pronte teredes máis novas. Eu sigo de festa ou o que cadre. Viva o Boi!

Haille que levar ovos ás Clarisas

un alaricano frustrado — Tue, 13 May 2008 18:55:48 +0000

Hoxe oficialmente comeza a festa do Boi. A ver, non vos confundades que todavía non hai ningún boi solto polo Portelo adiante. O que comeza hoxe é o Foroboi e dicir, unha reunión de gafapastas sobre temas que lle interesan a etnólogos, historiadores e toda esa xente. Non me entendades mal, que a min esas cousas as veces ata me interesan, pero bueno, como di o refran castelá: “no esta hecha la miel para la boca del asno“.

O preocupante agora mesmo é o tempo que nos pode agardar para o chupinazo verdadeiro da festa, esto é, para o próximo sábado: a Proba do Boi, que desde as 7 da tarde xa vai ter a todo o pobo en vilo. Polo que parece ser o que di AEMET (é dicir, a axencia estatal de meteoroloxía) hai moitas probabilidades de choiva e seica incluso algo de fresco, as temperaturas non pasarían dos 20 grados as máximas e 7!! as mínimas. Mi madriña! Que conste que todo parece ser que cambia para a semana grande, quizáis sexa moito tempo para unha previsión máis acertada, pero Meteogalicia seica comenta que a partires do domingo todo comeza a cambiar para mellor. Agardemos.

Festa (dedicado ós Pogues)

un alaricano frustrado — Wed, 07 May 2008 14:37:36 +0000

A falta de once días para a proba do boi (sábado 17 de Maio, casualidades da vida, día das Letras Galegas) aínda hai xente a procura de local. Bueno, sento ser ave de mal agoiro, pero ídevos olvidando. Con esto de que todos os baixos estan pillados para eso dos oulets e os poucos que quedan xa van sendo collidos de ano en ano, non hai nada. Tendes unha pequeniña opción, preguntade ó Concello non vaia a ser que haxa algo por ahí solto, inda que xa sabedes que a condición é basicamente que vos tedes que disfrazar para a procesión de Xan de Arzúa. É o que hai, remataron esos tempos aqueles nos que con tal de preguntar con algo de tempo había un sitio onde deixar as birras e os cachis. Agora nin hai e o que hai, caro (hai que ver como se aproveita a xente con esto da Festa).

A verdad é que a conta atrás do Boi esta traendo a miña cabeza moitos recordos en forma de música. Un deles e moi especial. Sempre que vou o Fran (xa sabedes, ó da inmensa bandeira da República no seu balcón) hai unha canción que me fai recordar o Boi, é a de Fiesta dos irlandeses Pogues. Contando ós días q que mellor que escoitar algo de música para pensar no que nos queda por diante:

Algúns apuntes soltos

un alaricano frustrado — Tue, 29 Apr 2008 13:46:46 +0000

Xa temos local! A nosa peña xa dispon dun, xa apalabrado o ano pasado, pero asustábanos a sensación de que podía suceder o de outros anos atrás, é dicir, que todo faiara no último intre. O final o que conta é que temos baixo e polo tanto, espazo para nos durante as festas, cousa de agradecer. O do local é algo importante, as cousas como son, non so para cear, deixar cervexas e outras cousas, senon que os propios do pobo pensamos que é un feito diferencial coa xente que ven de fora. Algo que nos fai especiais. Tamén é certo que hai moita xente que pensa que son bares especiais abertos para sacer diñeiro sen ningún tipo de licenza, pero salvo algúns que non se enteraron ben do conto non deixan de ser algo así como puntos de reunión para a xuventude (e o que no é xuventude) do pobo.
Hai unha cousa que me chamou a atención o último día vendo a web oficial da Festa. A cousa era que salía unha actividade relacionada cun grupo de percusión portugués o domingo 25 na Alameda ás 5 da tarde que non aparecía por ningún lado no folleto impreso. O sorprendente é que mirando hoxe mesmo o programa que aparece na páxina o concerto non está por ningún lado. Algo que faia, e mira por donde, non me sorprende.
A hostelería do pobo séguese movendo para acadar unha festa máis aberta para diversas sensibilidades e distintos tipos de xente. Na Fabrica van facer unha especie de festival electrónico chamado Electric Boi o propio fin de semana grande con djs que proveñen de sitios tan dispares como Holanda ou As Palmas de Gran Canaria. Algo interesante e distinto pero que non sei que tipo de incidencia pode ter cando o Boi e máis unha festa de rúa que de espazos pechados. Ogallá lles salla ben, a innovación é cada vez máis importante para atraer máis xente a festa, visto que levamos unhos anos un pouco estancados a hora de facer cousas novas.

Ambentes

un alaricano frustrado — Mon, 21 Apr 2008 19:41:02 +0000

Lémbrome xa hai uns anos, que a Festa duraba pouco menos de catro días, sábado da Proba e fin de semana grande (dende o venres), claro que eran outros tempos. Agora todo téndese a extender coma un chicle, e eu non digo que a cousa sexa mala, vamos, prefiro cantos máis días de festa mellor, pero tamén é certo que cando algo dura de máis acaba perdendo intensidade e maxia, as cousas coma son.

A realidade é que ultimamente o Boi estase a converter en algo distinto ó que en esencia era. Dous pequenos feitos o confirman:

A consagración do aspecto medieval da festa (polo menos nos seus primeiros días), dándolle un pulo máis na dirección doutras festas de tipo medieval (Istoria en Ribadavia, Arribada en Baiona, etc) que ultimamente abondan no noso país. Aspecto que require un post aparte. E
a súa masificación e acelerada conversión nun macro-botellón xigante.

Este último punto é o que me leva a facer unha breve reflexión. Ven a conto un detalle que me ocurreu o ano pasado, suficientemente revelador do feito. Resulta que era o sábado a tarde antes da carreira do boi e atopábame pedindo unha cañiña porque a calor apretaba de máis, entón, dúas rapazas con cubilitro na man, gafas de sol a moda e pouca roupa acercaronse a min e me preguntaron pola festa da auga. Evidentemente, díxenlles a verdade: a festa esa era no mes de agosto, e que se trabucaran de localidade e provincia (Vilagarcía, Pontevedra). A súa cara o dicía todo.

O certo é que (anécdotas aparte) a charanga do sábado, entre outras cousas máis, pasou de ser a máis esperada da festa (polo ambente festivo, a auga ou o viño que se tiraba arreo pola calor ou para facer escarnio do coñecido sen que se dera conta, ese canto do esmajare popular e trapalleiro…) a converterse en algo que non ten que ser mellor ou peor, senon distinto, en algo masificado de máis e que igual xa non é tan divertido coma podía ser antes.

Do que moita xente fala, é que o sábado do Boi é, con probabilidade, o peor día da festa. Tanto de día coma de noite, con esas prazas de arriba e abaixo colapsadas, co Portelo ata arriba ou a Fonteiriña, desgraciadamente, ocupada con outros menesteres. Non é malo que a xente de fora veña, non é malo que a xente máis nova veña, non digades que o critico, por favor. A cousa está en que determinadas actividades (por exemplo as musicais de este ano na Praza do Concello o sábado a partires das 12 da noite, como leva facendo xa dende hai un tempo a Comisión) fomentan distintos tipos de xoldra, distintos tipos de ambente ou de xuventude, e o do ano pasado parecía máis unha reunión de pes negros que unha festa popular coma creo eu, e outros, que é o Boi. Igual é que no fondo son un xoven avellentado, igual é que teño nostalxia do Boi da miña infancia, igual é que vexo a palla no ollo axeo cando eu podo facer o mesmo noutras festas ou noutras ocasións, pero tedesme que decir que levo razón porque as cousas, xa sexan para ben ou para mal, cambian, e que o Boi que coñecimos cambiou, ou mellor dito, a xente que ven a desfrutar da Festa, cambiou.

Saúda

un alaricano frustrado — Thu, 17 Apr 2008 14:53:55 +0000

Hai xa moito tempo desde que tiña ganas de comenzar unha relación algo máis crítica e persoal con esa festa que desde xa fai 25 anos ven sendo, cada principios de veráns/finais da primavera, algo do máis agardado do ano. O final, conseguin sairme coa miña, e atopei (logo de buscar moito) un anaco de tempo para falar desa semana de tolemia, festa, reencontro que supon o Boi.

Non pretendo facer unha crítica exhaustiva o acontecemento do ano en Allariz, senon una análisis persoal e intransferible sobor deses días tolos e únicos, cunha perspectiva nostálxica e de aproveitamento dun tempo que pode que nun futuro xa non este con nos. Facemonos maiores, desgraciadamente.

Dentro dun mes, será o gran día da proba do Boi. Comeza a conta atras. Aquí estarei eu para contaros como vai.

Antes de rematar, unha cousiña. Desde este mismo momento pido desculpas polo meu mal galego normativo. Estou facendo un gran esforzo (eu, castelan-falante) pra falar na miña lingua propia, que espero que teñades en conta.